De diep gekwetste man

Achter een glimlach kan veel schuil gaan. Lees het open en rauwe verhaal van Nicolai na zijn deelname aan mijn dagretreat. Het maakt iets wezenlijks los:

De diep gekwetste man

Er zit zoveel pijn, leegte en eenzaamheid in me. Ik schrik ervan, en ik schaam me ervoor.

Het is niet sexy om het hierover te hebben. Het is niet aantrekkelijk om een grote, zwarte kolom, aan verdriet in je te dragen. Maar het zit er. Het is onderdeel van wie ik ben.

Ik was gister een dag op stap met een spiritueel heler (hij noemt zichzelf trouwens niet zo).

Ik stapte van mijn motor, ik zag hem, voelde zijn authenticiteit en rust. De intimiteit die stroomde confronteert.

Mijn lichaam reageert op de woorden die hij zei. Ik kon me niet verstoppen achter een charmante lach.

Truth, truth, truth

De pijnstukken kwamen moeiteloos omhoog drijven. Ik zei dat ik teleurgesteld was in het leven, dat ik er weinig geloof of vertrouwen in had dat ik gelukkig kan zijn. Ik zei dat ik een gekwetste man was. Ik voegde er nog snel aan toe: ”diep gekwetste man”. Die trilde mee, die resoneerde.

Wat zowel in mijn werk als thuissituatie vaak naar voren komt is de teleurstelling dat wat ik belangrijk vind — mijn behoeften — niet automatisch worden vervuld.

Als ik na een lange dag werken thuis kom, en de afwas is niet gedaan, of mensen verversen het toiletrolletje niet, dan triggert het me: ”Waarom moet ik het weer doen?” ”Waarom houden anderen geen rekening met wat ik belangrijk vind”.

Mijn hart sluit, en ik treed in de gekwetste slachtoffer rol. En ook op werk was ik laatst hard getriggerd richting een promotie: procesafspraken die me worden beloofd worden niet nagekomen. Maar, waarom doet het me zoveel pijn en voel ik dan wanhoop? Ligt dat bij de situatie of zit het in mezelf?

Het zijn richtingaanwijzers..

De vele maskers die ik draag of heb gedragen in mijn leven: de atleet, de narcist, de bad boy, de filosoof, de pornoster, de teacher, de gepassioneerde, en ga zo maar door. Het is niet wie ik echt ben. Ik heb mezelf overal en in iedereen gezocht.

Ik zoek voeding van buiten. Ik kan het niet goed uit mijzelf halen. Ik kan de verbinding met mijzelf simpelweg niet goed voelen, en daarom zoek ik het buiten mijzelf. Ik heb anderen daarvoor nodig. Als ik me verbonden voel, dan ben ik een ander mens. Soms ben ik bij mijn hart, en dan is de wereld echt een mooie plek.

Ik ben mijzelf vergeten. En flink. Ik ben mijzelf kwijt geweest. Ik heb mijzelf verraden, misbruikt. Om maar iets of iemand te zijn. Om een identiteit te hebben. Het is fucking pijnlijk en eng om niet te weten wie je bent, en ik schaam me er diep voor. En dit gevoel komt een paar keer per jaar terug.

Gister zag ik de leegte in me. Het was groot. Ik schrok ervan.

Ik kom van mijlenver. Sommigen zien dit. Ik mag het aan mijzelf laten zien, en ook aan buiten.

Het is een deel van wie ik ben.

En ik doe het goed.

 


geschreven door: Nicolai Versloot

P.S. Check HIER de agenda voor nieuwe data voor mannencirkels, trainingen en retreats

“Ik ben hier niet om je in een keurslijf te persen, maar om je te laten ontdekken wat écht bij je past”

Wil je leren hoe?

“I’ll be there for you”

Sander de Zwart
Outdoor Leadership, Business & Spiritual Teacher | Opleider | Auteur

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gratis Masterclass

Jouw eerste reis naar innerlijke wijsheid

Stap uit de automatische piloot en reis voorbij je blokkades naar je volste potentieel.

Sander de Zwart draait op SYS Platform SYS Platform - Platform voor Coaches & Opleiders