De zoektocht naar je spirituele identiteit - Academie voor Mannencoaches & Lichtwerkers

De zoektocht naar je spirituele identiteit

“Wie is ‘Sander’ eigenlijk echt?” een vraag die ik mezelf de afgelopen jaren geregeld stel om de balans weer even op te maken. Als kind al verwarde het me zo regelmatig. Want zoals we dat in de westerse wereld leren, koppelen we ‘gedrag’ vaak aan wie iemand ‘is’ en dat klopte niet voor mij.

Wat je doet is niet wie je bent

Want zo leerde ik al snel dat als je weet wat mensen van je verwachten en je hiernaar handelt, de ander tevreden is. Dan word je aardig gevonden, ben je lief of behulpzaam. Dan krijg je een groen vinkje achter je naam en bouw je credits op.  Maar als je weet wat een ander van je verwacht en je hebt zelf niet de behoefte hiernaar te handelen en je spreekt dit duidelijk uit, dan werkt het de andere kant op. Dan vinden mensen je niet zo aardig, dan ben je lastig en ben je in de ogen van de ander misschien zelfs een sta-in-de-weg. En dan krijg je een rood kruis achter je naam. En dat allemaal omdat we iemand aanzien voor wat hij doet. Het gedrag wordt de identiteit in de ogen van de ander. Het is de kunst om daar doorheen te leren kijken. Ik probeer dat met ups en downs mijn hele leven al, maar het is en blijft een uitdaging.

Gelijkgestemden

‘Omring je met gelijkgestemden’ is vaak het devies om oude patronen te doorbreken, om werkelijk een transformatieproces te doorstaan. Ruim 7 jaar ben ik actief op het spirituele pad. Als ik heel eerlijk ben eigenlijk al 42 jaar. Maar de laatste 7 jaar als een malle. Cursus na cursus, training na training en opleiding na opleiding. Ook al deed ik dat voor het spiritueel ontwaken van mijn ziel in het aardse, ergens was ik ook op zoek naar mijn identiteit als mens, als man, als Sander. Want stiekem is ieder mens op zoek naar een groep waar hij bij hoort. Maar dat vond ik nog verrekte moeilijk.

Op de middelbare school wist ik al niet of ik me meer thuis voelde bij de alto’s, de kakkers, de gabbers of de nerds. En welke smaken zijn er nog meer? Ik wist het toen al niet, want ik kon niet kiezen. De alto’s vond ik in de omgang vaak heel toegankelijk. Een open mind en ik voelde zachtheid in hun oordelen. Qua kledingstijl, hield ik altijd van netjes en verzorgd en ook wel hippe kleding, dus wat dat betreft paste ik weer in het hokje van de kakkers. Maar meer dan mijn kledingstijl had ik niet zo met de kakkers. Oppervlakkig gepraat en altijd maar opscheppen over hoe goed je het voor elkaar hebt is niets voor mij. Housemuziek en hardcore vond ik op zijn tijd best leuk om te draaien, maar Aussies droeg ik niet en een kale kop was niet aan mij besteed. En een nerd, ja zo werd ik door anderen misschien wel gezien. Ik was nooit een sporter en hield niet van gym. Ik ging vaak met meisjes om en was vrij rustig in de klas. Toch ging in altijd voor zesjes, want blokken voor proefwerkweken was echt niets voor mij. Ik was veel liever bezig met muziek maken op mijn keyboard. Dus al met al hoorde ik toen al niet specifiek ergens bij.

In het spirituele pad, ervaar ik precies dezelfde uitdagingen. Want al heb ik in spiritueel ontwaken vele nieuwe contacten opgedaan, ook hier had ik lange tijd moeite met het vinden van een mijn ‘spirituele identiteit’. Tijdens opleidingen op het gebied van intuïtie en mediumschap, kon ik altijd heel diep gaan in trance reizen en meditaties, tegelijk merkte ik dat ik me anders voelde dan de meeste cursisten om me heen. Die zaten vaak nog met hele diepe pijnstukken en trauma’s. En hoewel die bij mij ook wel naar boven kwamen, voelde het alsof anderen toch met veel grotere uitdagingen te dealen hadden. Wat dat betreft merkte ik dat ik veel lichter naar het leven kijk. In deze spirituele gezelschappen, viel het me op dat het doel om innerlijke groei te bereiken, vaak op een tweede plaats leek te staan. Er werd veel meer afgegeven en aangeschopt tegen alle systemen in de wereld die niet kloppen. Hoewel ik me bewust ben dat bepaalde systemen, zoals het onderwijs wel toe zijn aan een upgrade, schop ik er zelf veel minder hard tegenaan. Het voelt niet als mijn weg. Ik kan wel een rebel zijn soms, maar doe dat vooral subtiel en vanuit zachtheid. Je zal mij bijvoorbeeld niet zo gauw zien demonstreren.

Afdalen in het aardse

Ik voel steeds duidelijker dat mijn ziel hier werkelijk is voor een aardse ervaring en dus echt behoefte heeft om soms af te dalen in aardse gewoonten. Zelfs al voelen ze onnatuurlijk, leeft er in mij een enorme nieuwsgierigheid. Iets in mij wil graag snappen waarom mensen doen wat ze doen. Dus in plaats van tegen de systemen aan te schoppen, probeer ik er meer en meer een onderdeel van te worden. Dit wordt weleens verward met ‘schapen-gedrag’. So be it. Voor mij is dat anders. Met mijn bewustzijn daal ik juist af naar de diepste krochten van het bestaan, zodat het van binnenuit kan transformeren.

Daarbij komt dat ik niets met zweverigheid heb. Ik zie veel ontwakende mensen spirituele vluchtroutes nemen. Door volledig in rituelen, meditaties en visualisaties op te gaan. Geen verkeerd woord erover, want ik doe het zelf ook. Ik zet het geregeld in als middel om te resetten en dichtbij mezelf te komen. Toch zie ik er veel mensen in doorslaan. Het wordt dan een doel in plaats van een middel.

Ook zie ik dat er zogenaamde Community’s ontstaan waarin mensen bij elkaar komen om een nieuwe wereld te vormen. Hoewel er ook op diepe waarheid gebaseerde Community’s zijn, merk ik dat het gros de verbinding met de aardse realiteit verliest. Het wijst alle aardse systemen af en zet zich af tegen alle autoriteiten en zogenaamde slaafse schapen. In mijn ogen zijn dat groeperingen waar ik me niet thuis voel, want ik ben iemand die heel nuchter en aards is én tegelijk astraal all over the place is. En wil niets of niemand afwijzen of buitensluiten. En mijn kinderlijke nieuwsgierigheid en hunkering naar het leren begrijpen waarom sommige dingen zijn zoals ze zijn, maakt dat ik me juist wil verbinden met zoveel mogelijk zienswijzen.

Mannen met baarden

Ook heb ik mij de afgelopen jaren veel begeven in mannengroepen. Vooral omdat ik zelf ook al langere tijd de missie voelde om mannen te begeleiden in deze wereld. In veel mannengezelschappen, allen erg open minded en met bewustwording bezig, voelde ik mezelf niet altijd thuis. Vaak nog grote ‘ego’s’ en best geforceerd bezig in het ‘moeten’ doorvoelen van alles. Zelfs iets wat er niet werkelijk aan de oppervlakte lag, leek vanuit de diepste krochten van de ziel omhoog getoverd te moeten worden. Diepe frustratie en boosheid moest eruit komen. Want zo niet, dan was je ontoegankelijk en duidde het zekers te weten op een blokkade of het onderdrukken van trauma’s en onverwerkte emoties. En zo kijk ik niet naar het proces van zelfrealisatie en heling. In mijn ogen hoef je alleen maar te werken met wat zich NU aandient, want dat vormt een blokkade voor de eerstvolgende stap. De blokkade op stap 10 of stap 100 is van latere zorg en dient zicht t.z.t. vanzelf aan. Daar hoeft nu nog geen kostbare energie naar toe.

Het viel me op dat veel mannen binnen deze groepen als eerste afscheid genomen hadden van hun kappers. Want lange lokken en enorme baarden kwam ik geregeld tegen. En geen slecht woord daarover hoor, want iedereen mag zelf weten hoe hij zich kleedt en welk kapsel hij zichzelf aanmeet. Maar ergens leek het bij het spiritueel ontwaken van de man te horen. Moest ik dan ook mijn haar laten groeien? Daar had ik tussen mijn zestiende en zeventiende jaar al eens mee geëxperimenteerd, maar dat was me niet echt goed bevallen. Nee, toch maar mijn haar knippen en mijn baardje getrimd en netjes houden. Dat past beter bij hoe ik mezelf wil tonen. Maar dat maakte dan wel dat ik me in de meeste mannengroepen een buitenbeentje bleef voelen.

Het omarmen van je authentieke spirituele identiteit

Iedere keer in het zoeken of willen vinden van mijn spirituele identiteit, schiet ik op een gegeven moment weer terug in mijn ware natuur en kom ik tot de conclusie dat ik het allemaal zelf mag bepalen. Want wil je authentiek zijn, dan zijn er geen regels en is er niet een specifieke groep waar je bij moet horen. Je mag gewoon lekker jezelf zijn.

Wil je vandaag lang haar? Dan mag je het laten groeien. Maar wil je het morgen weer pittig kort? Dan mag die schaar erin. Omarmen maar. Niemand anders dan jijzelf bepaalt wie je bent en hoe je ermee naar buiten treedt. Dat mag iedere dag weer een andere vorm krijgen. Precies de vorm die op dat moment het beste bij je past. Wie besluit jij vandaag te zijn?

Hoe word je een MannenCoach die uitblinkt, opvalt, leuke klanten heeft én het verschil maakt zonder zichzelf over de kop te werken?

Laat ik heel eerlijk zijn: het is niet eenvoudig. Meedrijven op de flow van het Universum en het leven zelf of maximaal vertrouwen op de werking van de Wet van de Aantrekkingskracht, de paradox zit hem in het volgende: het mag moeiteloos gaan, maar moeiteloos betekent niet dat alles vanzelf gaat en dat je alleen maar achterover hoeft te hangen, omdat alles je vanzelf komt aanwaaien. Want als je niet afgestemd bent op de juiste frequentie dan kun je niet zien wat je zomaar komt aanwaaien. Het hebben van een hoogbewuste en vervullende coachpraktijk vraagt het volgende:

  • Continu werken aan jezelf zodat dit ‘hoge bewustzijn’ maximaal door je heen kan stromen’;
  • Steeds opnieuw krachtige keuzes te maken die leiden tot vervulling;
  • En bovenal: steeds weer laten varen wat je ver weg houdt van een ‘vervuld’ gevoel.

En dat is waar de meeste mensen en vooral mannen (sorry dat ik het zeg) niet toe in staat zijn. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Misschien ben jij er één van. Maar voel je je aangesproken of aangevallen? Dan mag jij jezelf achter je oren krabben. Want als iets je raakt, dan zegt dit werkelijk iets over wat je wegdrukt, ontkent, vermijdt of niet aan durft te kijken. Het zegt je iets over waar je meer ruimte mag geven aan moed, daadkracht, doorzettingsvermogen, zelfvertrouwen, (zelf)liefde en bezieling.

Je wordt pas een MannenCoach die uitblinkt, opvalt, leuke klanten heeft én het verschil maakt zonder zichzelf over de kop te werken als je besluit dat dit jouw realiteit is of tenminste gaat worden. Je mag bereid zijn alle energie die er in je ‘kadaver’ zit te richten op het nemen van de juiste acties. En weet je niet wat die acties zijn? Tada… dan mag je afrekenen met je eerste blokkade. Dit vraagt je tijd, geld en energie te steken in plekken waar je dit kunt leren. Bijvoorbeeld binnen het aanbod van de Academie voor Mannencoaches. 🙂

Het 1-op-1 Mentorship, de Opleiding Intuïtief MannenCoach en de Mannencirkel Coaches (jaargroep), zijn bij uitstek gezonde plekken om gehoor te geven aan je innerlijke roep. Voel je welkom!

Een warme groet,

Sander de Zwart

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *